■ ใครไปงาน jump day มั่ง? ■
posted on 22 Oct 2009 17:05 by zone-00
(รูปไม่เกี่ยว แค่รู้สึกสะใจเล็กๆ)
ใครไปมั่งยกมือขึ้น แค่อยากรู้ว่ามีใครไปบ้าง ??
(รูปไม่เกี่ยว แค่รู้สึกสะใจเล็กๆ)
ใครไปมั่งยกมือขึ้น แค่อยากรู้ว่ามีใครไปบ้าง ??
Congrat to One piece!!
ไม่รู้ตกข่าวเป่า แต่เพิ่งอ่านเจอแล้วอดยินดีด้วยไม่ได้ ><
ขี้เกียจแปลข้างล่าง เอาสั้นๆว่า ตอนนี้ยอดขายของ Onepiece ทั่วโลก
เกิน 170ล้านเล่มแล้ว!! ทะลุยอดขายเป็นที่หนึ่งของ Shounen manga ในขณะนี้
ดีใจกับโอดะซังจริงๆ T w T สุดยอดดดดด
โอดะซังบอกว่าจะเอาให้เกิน 1000 ตอน เอาเลย!!โอดะซังงง (L)
เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา มานั่งตาม Bleach โอยย พีคอย่างแรง อุลคิโอร่าน่าฮัก T w T
อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา
อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา
อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา อยากให้กลับมา
คุโบซังได้ยินม๊ายยยยยยย
One Piece (ワンピース, Wan Pīsu?) is a long-running shōnen manga series written and illustrated by Eiichiro Oda, that has been serialized in Weekly Shōnen Jump since August 4, 1997. The individual chapters are being published in tankōbon volumes by Shueisha, with the first released on December 24, 1997 and 54 volumes released as of June 7, 2009. With over 140 million copies sold, it is the second highest selling manga in the magazine's history.[1] One Piece follows the adventures of Monkey D. Luffy, a 17-year-old boy, who gained supernatural abilities by eating a magical fruit, and his ragtag crew of heroic pirates, named the Straw Hats. Luffy's greatest ambition is to obtain the world's ultimate treasure, One Piece, and thereby become the next King of the Pirates. When creating the series, Oda was heavily influenced by the manga Dragon Ball.
One Piece is licensed for an English language release in North America by Viz Media. The individual chapters are being serialized in Viz's Shonen Jump manga anthology and being published in tankōbon volumes. In the United Kingdom, the series was being released by Gollancz Manga, it is now released by Viz Media along with all of their other manga previously released by Gollancz Manga. Madman Entertainment is releasing the series in Australia and New Zealand.
The series was adapted into an original video animation (OVA) produced in 1998 by Production I.G. It was later adapted into a full anime series by Toei Animation that premiered in Japan on Fuji Television on October 20, 1999. Since then, the still ongoing series has aired more than four hundred episodes. The anime series was licensed for a heavily edited English dubbed broadcast in North America by 4Kids Entertainment. It has since been licensed for a full Region 1 DVD release and broadcast by Funimation Entertainment in its original and uncut form. In addition to the anime series and OVA, One Piece has been adapted into nine feature films by Toei and multiple video games based on the series have been released.
เราเป็นคนที่หน้ามันมากๆๆๆ ต้องทาแป้งทุกๆ 3 ชั่วโมงอ่ะ ไม่งั้นหน้า
นี่ยุงเกาะติดได้ (อี๋)
เนื่องจากแป้งอันที่ใช้อยู่หมดเมื่อวาน วันนี้เลยนั่งหน้ามันส์ไปทั้งวัน = =
วันนี้ว่างๆเลยแวะเข้าวัตสัน ดู loose powder หน่อย เจอแป้งป่าตอง
ที่ล่ำลือว่าดีนักดีหนา เลยลองๆดู อืม.... มีหลายแบบแฮะ แล้วมันต่างกัน
ยังงัย(วะ) ยืนเลือกนานมากกก จะถามพนักงานก็ไม่มีคนว่างซักคน!
เลยเสี่ยงดวงเอา เอาอันที่มันมีวิ้งๆหน่อยละกัน (เหมือนของป้าลอร่า)
Theatrical Powder - OB Color Pearl Power - Lavender
ราคาก็แพงเท่ากระปุกใหญ่ มันต้องดีแน่เลย! (ดูของที่ราคา ฮ่าๆ)
กลับมาบ้านเปิดดู ห่านนนนนนนนนนน!!!!!! มันมีสองกระปุกอยู่ในนั้น T [] T
อันนึงคือไอ้ที่ดูอยู่ตั้งนาน ส่วนอีกอันน่าจะทำให้หน้าวิ้งๆนั่นแหละ มีกลิ่นหอม
หน่อยๆ ....... (ดูจากรูป อันด้านขวาคือ package ด้านซ้ายสองอันคือกระปุก
ที่อยู่ในนั้น) แล้วทำไมถึงไม่ทำฉลากให้คนอ่านมันเข้าใจ?
ว่าแต่ มันใช้ยังงัยวะเนี่ย ตรูอ่านภาษาญี่ปุ่นไม่ออก!!!!!!!!!! T A T!!!!
ทาธรรมดาก่อนแล้วค่อยโบ๊ะอันวิ้งๆ? หรือใช้แยกกัน? งงโว๊ยยย
พยายาม Search ก็หาไม่เจอ ไม่มีคนซื้อมาใช้เลย? แงง โง่วอยู่คนเดียวว
(ใครรู้ช่วยที)
ตอบเม้นๆๆๆๆๆ
b-padung Studio << ขอบคุณค่า
PLARIEX << อยากแบบอัพเดทอ่ะ :$ แต่ว่าomnia ยังหาโปรแกรมปรับแต่งรูป
ไม่ได้เลย ฮือ ใช้เส้นเธอบังคับตาแช่มซิ!!
DeuiL << ขอบใจจ้า ปลาอร่อยมาก *p*
siamesemeow << ธรรมดาเมย์นั่งหันหลังให้หน้าต่างน่ะ แต่ตอนนั้นลุกไปฉี่ เลยเห็น
เพราะคำสั่งของดาร์ลิ้ง ตอนนี้เราหายหวัดแล้วล่ะ (L)
โอย หวัดกิน ขี้มูกไหลสนุกสนานมาก = = เจ็บคอตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วๆ
พยายามทำให้หายแต่ก็ไม่ทัน ฮือ
ใครเป็นเหมือนเรามั่ง?? จะเจ็บคอก่อนเป็นหวัด(คล้ายๆอาการเตือน)

วิวจากมุมห้องทำงานที่ office เรา
เมื่อวานฟ้าสวยมาก!! สวยจนน่าตกใจ ฝนตกทุกวันเลย วันก่อนหน้านี้ยังกะอามาเกดอน
เมื่อวานพยายามอัพรูปจากมือถือเข้าเวบ เข้าจนถึงหน้าที่อัพรูปได้แล้ว
แต่รูปดันเกิน 100b T [] T คุณน้องแชมป์ช่วยให้มันย่ออัตโนมัติได้มั๊ยเครอะ ฮืออ
อันนี้ไปกืนโอโตยะมาเมื่อวาน ปลาอันใหม่อร่อยดี ก้างไม่เยอะ แถมไม่ค่อยเหม็นด้วย
เป็นปลาตามฤดูกาลอะไรของเค้าซักอย่าง จำชื่อไม่ได้แล้ว @_@
เซ็งเป็ด เซ็งหัวล้าน เซ็งอเมกา แต่ทำอะไรไม่ได้ แงงง
ช่างมันดีกว่า เอารูปพยูนจากเสม็ดมาฝาก ดูให้มันสบายอารมณ์~~
ชอบรูปนี้ สบาย~~~ เบื่อชีวิตออฟฟิตก็ต้องแบบนี้แหละ!!
ไปกัน 6 OL สาว งานนี้สาวๆ only กินอิ่มอืดท้องแตก เบื่อกุ้งเผาไปทั้งชีวิตทีเดียว
ทั้งๆที่ไปหน้ามรสุม แต่ฝนก็ตกแค่ตอนเช้าวันอาทิตย์แค่นั้นเอง แต่หลังฝนตกน้ำก็
ขุ่นนิดหน่อย ไม่ได้เล่นอยู่แล้วเลยเฉยๆ (แค่ตื่นให้ทันกินข้าวเช้าก็แย่แล้ว = =; )
ไปพักที่ เสม็ด วิวว์ รีสอร์ท เป็นหาดส่วนตัวอ่ะ ก็โอเค ไม่ได้ดีมาก หาดสกปรกหน่อย
ถ้าปิดตากระโดดข้ามมันไปก็จะดีมาก
พยูนสาว กับหาดทรายสีขาว ลงรูปแบบนี้รับกันได้มั๊ยเนี่ย หรือว่าโป๊ไป?? คึ คึ
พี่ว่าน้องกระต่ายคอสสวยจะตาย ไม่ต้องไปแคร์สื่อนะน้องสาว! (เกี่ยวไร?)
ตอบบลอคที่แล้วหน่อย
ตอง: พี่ไม่อยากเชื่อเลยว่าตองจะหงุดหงิดเป็นด้วย ดูอารมณ์ดี กร๊ากก
สงสัยเราต้องมาทำความรู้จักกันมาขึ้นนะจ๊ะเบบี๋ (L)
ทานุ: ฮ่าๆ คราวนี้พี่ก็คอสตัวซ้ำนะ แต่ว่าคราวนี้ตัดชุดเอง คราวที่แล้วยืมม่อนมันใหญ่ไป
ฉุกละหุกด้วย เลยอยากคอสใหม่
B-padung: อร่อยด้วยจ่ะ ^^
Tako: ชั้นก็แอบอ่านของเทอเหมือนกัน หิหิ ขอลูฟี่น่ารักสะบึมๆคู่กะโบอาแมนๆหน่อยจิ
ลุงพะยูน: ยังสู้ทั่นไม่ได้หรอกพระอาจารย์ LV ทั่นนำโด่งเลยนะ
ส้ม: ชีวิตส้มบัดซบมาก ถ้าเป็นพี่ พี่คงปล่อยไวรัสให้เพื่อนในมหาลัยที่ได้รับ FW ไปแล้ว
ไอ้คนที่ปล่อยก็อย่าได้อยู่เป็นสุขอีกเลย
พี่ก็อยากเห็นส้มคอสอีกนะ ฮาดีพี่ชอบ
แซค: ปลาอะไรชั้นดูไม่ออก กร๊าก
ถูกใจมากแซค พ่อแม่ยังไม่ว่า คนอื่นจะแคร์ทำไม! แก่แค่ไหนชั้นก็จะคอส เพราะฉะนั้น
กลับมาคอสโดเรมอนกัน! ไม่ก็โจโจ้ (โปรเจคที่ล่มสลาย กร๊ากก) *กอด*
ปลา: หยุดเลยๆๆๆ
ออม: ทั้งเป็นเลยจ่ะ ยังไม่เคยโดนนะ แต่แค่คิดก็เสียวแล้ว เพราะพักนี้ไม่ได้คอสมั้ง
แนร์: โอ๋ๆ ขวัญเอย ขวัญมานะลูก
ผึ้ง: เมย์ก็เหมือนผึ่งนะ เพื่อนที่บริษัทที่สนิทๆก็รู้กันนะ แต่ก็ไม่ได้ว่าไร แถมมี
แอบชื่นชอบด้วย กร๊ากก
นายน์: งานไหนยังไม่แน่อ่ะ รอของอยู่ ฮืออ ถ้ารู้จะบอกน่อ คงไปงานปิดๆแน่ๆอ่ะ
พารากอนนี่ตัดไปชัวร์ๆ = =
ของนายน์นี่บัดซบพอๆกะส้ม เท่าที่รู้มาในกลุ่มมี๋ รู้สึกพี่จะโดนน้อยสุดแล้วมั้ง
สงสัยเป็นเพราะหน้าตาอันโหดร้ายของพี่ ฮ่าๆ ดีจริง อยากจะบอกว่า ตอนที่
บริษัทพี่จัดงานปีใหม่ theme Jrock เค้าจะมีเอารูปตัวอย่างมาแปะๆรอบๆบริษัท
ให้รู้ว่าจะต้องแต่งตัวแบบไหน พี่เดินๆไปดูที่เค้าติด ก็เจอรูปนายน์ กร๊ากกก ที่แต่ง
โกธิค โลลิต้าอ่ะ นานมาแล้ว แต่คนอื่นเค้านึกว่าคนญี่ปุ่นน่ะ แต่มีแต่คนชมนะจ๊ะ
ว่าน่ารัก พี่ก็แอบยืด กร๊ากก (ยืดทำไม)
ห่านนนน เบื่อหัวล้านนนนน
เฮ่อ ค่อยยังชั่ว
แค่นี้แหละ อยากระบาย = = เพราะขึ้น MSN ก็ไม่ได้ FB ก็ไม่ได้
มัน link กะคนที่บริษัท

ลาบปลาช่อน... หรือดุกเนี่ยแหละ จำไม่ได้ อร่อยย (สเต็กลาว)
โอย หิว ตอนนี้กำลังหิวโซอยู่ที่บ้าน แม่ไม่อยู่ตู้เย็นโล่ง
มีแต่แครกเกอร์ มาม่า และเกี้ยวซ่าเท่านั้น แงงงง
พอดีเมื่อวานไปตัดชุดมา เลยคิดๆไรได้นิดนึง
ไม่ได้ไปตัดชุดมานานมากๆ สองปีได้? ทั้งที่ก่อนหน้านี้คอสยังกะคนบ้า(ซึ่ง
จริงๆก็บ้าแหละ) พอไม่ได้คอส ก็ไม่ได้เจอใครเลย ยกเว้นจะนัดไปชอปปิ้งกิน
ข้าวไรงี้ มันเหมือนกะว่าเส้นทางการดำเนินชีวิตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
เมื่อวานไปตัดชุดเดินสำเพ็งพาหุรัด ประตูน้ำ เจอเด็กคอสมากมาย อืมม
พอได้กลับมาเดินเส้นทางเดิมๆที่เคยเดิน มันก็เจอกันได้หนิ ไม่ได้หายจาก
กันไปเลยซักหน่อย แต่เมื่อวานไปซื้ออุปกรณ์ถึงกะเอ๋อไปหลายอย่าง
อย่างผ้ากุ้นเป็นไงก็นึกไม่ออกแล้ว กร๊ากก ดีมีน้องนาไปด้วย ไม่งั้นคงเป็น
ยายแก่แห้งตายกลางพาหุแน่ๆ
บางคนคงสงสัยว่าทำไมพอทำงานแล้วไม่ค่อยคอส จริงๆมันเป็นเรื่องของสังคม
นะ ดีที่เด๋วนี้คอสเริ่มเปิดกว้างขึ้น แต่ก็ยังมีคนที่ไม่เข้าใจอยู่เยอะ บางคนไม่แคร์
ก็ดีไป แต่เราเป็นสาวน้อยจิตใจบอบบาง กร๊ากก ไม่หรอก..จริงๆเราเป็นพวกขี้หงุด
หงิดมากนะ พอมีคนนอกที่ออกแนวไม่เข้าใจ+ดูถูกคิดว่าบ้าเป่าวะ มาถามจะหงุดหงิด
มาก แบบตรูจะคอสหนักหัวมรึงหรอ แต่ก็ด่าไม่ได้ เรามีสิทธิ์คอส เค้าก็มีสิทธิ์ถาม
ส่วนเวลาเค้าถามตอบว่าไร เราจะตอบด้วยเหตุผลนะ แบบให้มันจบๆไปจะได้
ไม่ต้องมาถามอีก
แต่ไงๆทางที่ดีที่สุดคือ พยายามอย่ารู้เลยจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องถาม ไม่ต้องตอบ
ไม่ต้องเข้าใจผิดกัน บางคนถึงกะทะเลาะกับเพื่อนผิดใจกันเลยก็มี มองหน้ากัน
ไม่ติดเลยก็มี แซวทุกครั้งที่เจอกันเลยก็มี บางทีมันก็ทำร้ายจิตใจเราลึกๆโดยที่
เค้าไม่รู้ตัว เพราะคิดว่าเป็นเรื่องสนุก แบบ "เฮ้ย ขำๆน่า" ขำบ้านมรึงจิ
เพราะงี้เราค่อนข้างเห็นด้วยกะคนญี่ปุ่นที่ไม่อนุญาตให้นำรูปคอสของคนที่เรา
ไปขอถ่ายไปโพสลงมั่วซั่วนะ อย่างเราป้องกันอย่างดีแต่เพื่อนที่ทำงานดัน search
มาเจอรูปเราที่คนอื่นถ่ายงี้ มันก็ยากที่จะควบคุมนะ บางเรื่องก็อยากจะให้มันจบตรง
ที่ความส่วนตัว ไม่ได้ให้ไปมองตรงที่ "คอสแต่กับกลุ่มตัวเอง" "ไม่ให้คนอื่นถ่ายเลย"
หรือ "โห อีนี่หยิ่งว่ะ ขอถ่ายก็ไม่ได้" ถ่ายน่ะถ่ายได้ แต่อย่าเอาไปลงมั่วซั่วเลย ขอร้อง
ถ้าเอาไปลงใน multi หรือ cure อะไรที่แบบต้องใช้ password หรือยู่ในกลุ่มเด็กคอส
แล้วดูได้ ไอ้นั่นก็รับได้ แต่ลงใน facebook แล้วแทก นี่มรึงฆ่ากุทั้งเป็น T [] T
ที่ทำงานออฟฟิตรอบโลกเลยนะ
นั่นแหละ แต่ไงความลับก็ไม่มีในโลก ทำใจไว้หน่อยก็ดี เหอๆ อย่างตอนนี้เพื่อนที่
ทำงานที่สนิทก็รู้หลายคนละ แต่ดีที่มันเข้าใจน่ะ แต่ก็ไม่ได้อยากจะให้เห็นเราคอส
ตัวเป็นๆหรอกนะ = =;
/me ไปเก็บผัก,ขายอาหารต่อ
ตอนนี้กำลังจะอ๊วกออกมาเป็นโปรแกรมบัญชีแล้ว = =
มานั่งทำระบบเองนี่น่าเบื่อ+ปวดหัวโคดเลย ง๊ากกก
เพิ่งไปเขาใหญ่บ้านเพื่อนมาเมื่อสุดสัปดาห์ที่แล้ว ....ไปดูวัวมา
วัวตอนเวลามันหัวมามองพร้อมกัน แล้วอยู่นิ่งๆนี่น่ากัวโคดๆเลยขอบอก
อยากรู้จริงๆว่ามันคิดอะไรอยู่ ....
โอยยย ตะกี้ได้คุยโทรศัพท์กับแบงค์ชาติด้วยยย
ตื่นเต้นนน อยากขอลายเซ็นนนน (ตัวสั่นๆๆๆ)
อืม เป็นรุ่นสาวใหญ่เสียงนุ่มคล้ายคุณครูสอนภาษาไทย
แต่ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากคุยอีกเท่าไร (เพราะแสดงว่างานมีปัญหา) กร๊ากก
แบงค์ชาติเงินดีมั๊ยนะ *นึก*
ไปแพตตินัมมาเมื่อวันเสาร์กะเหล่ามี๋ (ไม่ได้ใช้คำนี้มานานแล้วแฮะ)
ได้เสื้อลายจุดมาตัวนึง ชอบมาก นานๆจะถูกใจเสื้อเชิ๊ตซักที อยากได้เข็มขัดแดง
แต่งออกมาเป็นมิกกี้เม้าส์! ร้านนี้แนร์กะนาก็ซื้อ เสื้อน่ารักดี อยู่ชั้นใต้ดิน ใครสนใจ
ลงไปดูได้ ร้านเสื้อแนวโทนดำๆทั้งร้านเลย สังเกตง่าย ^^
ชอบเสื้อแขนกุดนะ แต่ว่าแขนย้วยไปหน่อย สงสัยต้องยกเวทเยอะๆ....
พักนี้ขี้เกียจยังไงไม่รู้แฮะ อยากทำอะไรใหม่ๆมั่ง อ่านภาษาญี่ปุ่นมาได้ 1 อาทิตย์
กะว่าจะไปสอบวัดระดับที่วาเซดะขั้นก็เริ่มขี้เกียจ หงึๆ